Co mówią tradycje o Słońcu w Lwie
Opisujemy, co mówią dawne i nowsze tradycje astrologiczne, ze źródłami. To nie są nasze
przepowiednie ani porady. Fragmenty o zdrowiu, śmierci bliskich i małżeństwie pomijamy.
Zachodnia klasyczna
Ptolemeusz (II w.)
W tradycji klasycznej znak Słońca nie opisuje charakteru: duszę ocenia się po Merkurym i Księżycu (III.13). O znaku, w którym stoi Słońce, Ptolemeusz mówi tylko w związku z porami roku. Lew to znak stały: gdy jest w nim Słońce, wilgoć, ciepło, suchość i chłód pory roku, która zaczęła się w poprzednim znaku, „dotykają nas mocniej”, nie dlatego, że pogoda jest wtedy bardziej skrajna, ale dlatego, że już do niej przywykliśmy.
Źródło: Klaudiusz Ptolemeusz, Tetrabiblos, II w.; przekład F. E. Robbins, Loeb Classical Library 1940 (LacusCurtius); ks. I, rozdz. 11; ks. III, rozdz. 13. Sprawdzone 8.10.2026.
Ptolemeusz (II w.)
Lew to znak męski i dzienny; znak stały: gdy jest w nim Słońce, wilgoć, ciepło, suchość i chłód pory roku, która zaczęła się w poprzednim znaku, „dotykają nas mocniej”, nie dlatego, że pogoda jest wtedy bardziej skrajna, ale dlatego, że już do niej przywykliśmy. Jest domem Słońca i należy do trygonu z Baranem, Lwem i Strzelcem, któremu rządzą Słońce za dnia i Jowisz nocą.
Źródło: Klaudiusz Ptolemeusz, Tetrabiblos, II w.; przekład F. E. Robbins, Loeb Classical Library 1940 (LacusCurtius); ks. I, rozdz. 11 (znaki przesilenia, równonocy, stałe i dwuciałowe), 12, 17 (domy), 18 (trygony). Sprawdzone 8.10.2026.
William Lilly (1647)
Lew: jedyny dom Słońca; z natury ognisty, gorący, suchy, choleryczny, dzienny, rozkazujący, zwierzęcy, jałowy, wschodni, z trygonu ognistego, męski.
Źródło: William Lilly, Christian Astrology, Londyn 1647 (skan Wellcome Collection); ks. I, rozdział „The Nature, Description and Diseases signified by the twelve Signs”. Sprawdzone 8.10.2026.
Pominięte: choroby przypisane znakowi; miejsca i kraje, które Lilly też podaje, nie dotyczą osoby.
Zachodnia nowoczesna
Alan Leo (1910)
Środkowy znak trygonu ognistego i znaków stałych; rządzi sercem i z serca trzeba sądzić charakter. Urodzeni w nim są pełni siły, „magnetyczni”, żywotni; naprawdę życzliwi, serdeczni i kochający, ale miłość wolą okazywać czynem. Bywają porywczy, lecz to porywy hojnej natury. Wyraziści, zdecydowani; wobec ideałów praktyczni. Wolą je przeżywać niż o nich mówić, z głęboką ufnością („cokolwiek jest, jest najlepsze”). Silna, szczera uczuciowość. Lubią rządzić, ale bardziej sercem niż głową; filantropijni. Gruntowniejsi niż inne znaki, bo łączą praktykę z filozofią. Z tego znaku wychodzą jednostki „najsłabsze i najsilniejsze”: słabe, gdy dają się prowadzić uczuciom, a silne, gdy są oddane czynieniu dobra. Najlepiej czują się na stanowiskach władzy i odpowiedzialności; nie lubią pracy fizycznej. Zawody: jubiler, złotnik, autor opowieści miłosnych i scen dramatycznych, muzyk, poeta. W podsumowaniu Leo: stanowczy i panujący nad sobą, dążący do rzeczy wzniosłych, szlachetni, „hojni aż do przesady”, wierni, szczerzy i wytrwali. „Wewnętrzną naturą tego znaku jest Harmonia.”
Źródło: Alan Leo, Astrology for All, Modern Astrology Office, Londyn 1910; rozdz. VIII, s. 25–27. Sprawdzone 8.10.2026.
Pominięte: zdrowie i choroby, rady w doborze małżonka.
Wedyjska
Brihat Jataka (Varahamihira, VI w.)
W tradycji wedyjskiej znak Słońca liczy się w zodiaku gwiazdowym (ayanamsa Lahiri, dziś około 24°), więc znak bywa inny niż w zodiaku zachodnim, zwykle wcześniejszy. Tu: Lew (Simha).
Osoba urodzona, gdy Słońce jest w znaku Simha: lubi przebywać w lasach, górach i oborach; potężny; „będzie głupcem”.
W tej tradycji Baran to znak wywyższenia Słońca (najsilniej na 10°), a Waga to znak jego upadku (rozdz. I, strofa 13). Tekst, jak większość dawnych podręczników, mówi o mężczyźnie; jego cechy podajemy bez zmian.
Źródło: Varahamihira, Brihat Jataka, VI w.; przekład N. Chidambaram Iyer, Madras 1885; rozdz. XVIII „On the Sun, Mars and other planets in the several signs”, strofy 1–4. Sprawdzone 8.10.2026.
Pominięte: zdrowie, życie seksualne, przepowiednie o dzieciach i o kastach.
Chińska
Wang Chong (I w.)
W kalendarzu chińskim znak Słońca zastępuje miesiąc słoneczny. Trwa on od jednego z dwunastu wyrazów słonecznych do następnego (w czterech filarach to filar miesiąca). Miesiące zaczynają się w połowie znaków zachodnich, więc na jeden znak przypadają dwa.
Koza, gałąź 未 (Wei): według Wang Chonga ta gałąź odpowiada ziemi, a jego zwierzęciem jest owca (u nas zwykle Koza).
Małpa, gałąź 申 (Shen): według Wang Chonga ta gałąź ma za zwierzę małpę, a za żywioł metal.
Wang Chong przytacza pogląd, że zwierzęta zwalczają się tak jak ich żywioły: drewno pokonuje ziemię, więc tygrys pokonuje psa, wołu i owcę; woda pokonuje ogień, więc dzik pożera węża. Sam go odrzuca: „woda jest silniejsza od ognia, czemu więc szczur nie przegania konia?”, „metal jest silniejszy od drewna, czemu więc kogut nie zjada zająca?”.
Źródło: Wang Chong, Lun-heng, I w.; przekład Alfred Forke, cz. I, Lipsk–Londyn–Szanghaj 1907; cz. I, rozdz. IV „The Nature of Things (Wu-shih)”, s. 105–106. Sprawdzone 8.10.2026.
Pełny horoskop z ascendentem, Księżycem i planetami policzysz w kalkulatorze horoskopu urodzeniowego. Księżyc i ascendent w tym znaku: Księżyc w Lwie, ascendent w Lwie.