Wygląd i usposobienie: co mówią tradycje o ascendencie w Skorpionie
Opisujemy, co mówią dawne i nowsze tradycje astrologiczne, ze źródłami. To nie są nasze
przepowiednie ani porady. Fragmenty o zdrowiu, śmierci bliskich i małżeństwie pomijamy.
Zachodnia klasyczna
William Lilly (1647)
Skorpion: znak zimny, wodny, nocny, flegmatyczny i żeński, z trygonu wodnego, stały i północny, dom i „radość” Marsa; „zwykle przedstawia ludzi przebiegłych i podstępnych”.
Wygląd, gdy ten znak wschodzi: ciało tęgie, mocne i sprawne, twarz raczej szeroka lub kwadratowa, cera śniada, ziemista, włosy ciemne, gęste i kręcone; ciało owłosione, nogi lekko pałąkowate, krótka szyja, czyli „krępy, dobrze zbudowany”.
Źródło: William Lilly, Christian Astrology, Londyn 1647 (skan Wellcome Collection); ks. I, rozdział „The Nature, Description and Diseases signified by the twelve Signs”. Sprawdzone 8.10.2026.
Pominięte: choroby przypisane znakowi; miejsca i kraje, które Lilly też podaje, nie dotyczą osoby.
Ptolemeusz (II w.)
Skorpion to znak żeński i nocny; znak stały: gdy jest w nim Słońce, wilgoć, ciepło, suchość i chłód pory roku, która zaczęła się w poprzednim znaku, „dotykają nas mocniej”, nie dlatego, że pogoda jest wtedy bardziej skrajna, ale dlatego, że już do niej przywykliśmy. Jest domem Marsa i należy do trygonu z Rakiem, Skorpionem i Rybami, któremu rządzi Mars, a współrządzą Wenus za dnia i Księżyc nocą.
Źródło: Klaudiusz Ptolemeusz, Tetrabiblos, II w.; przekład F. E. Robbins, Loeb Classical Library 1940 (LacusCurtius); ks. I, rozdz. 11 (znaki przesilenia, równonocy, stałe i dwuciałowe), 12, 17 (domy), 18 (trygony). Sprawdzone 8.10.2026.
Zachodnia nowoczesna
Alan Leo (1920)
Znak wodny i stały: charakter silny i stanowczy, wyraźne poglądy; niezdecydowanie rzadko jest słabością tego znaku. Odwaga, gotowość do sporu, samodzielność, branie odpowiedzialności. Silne sympatie i antypatie, trudno o zmianę zdania i przyzwyczajeń. Duża siła woli i wytrwałość, choć uczucia i namiętności bywają bardzo silne. Duma i godność, których urażenie wywołuje gniew. Zdolności wykonawcze; umysł krytyczny, sarkastyczny i analityczny; pomysłowość; czasem zbyt szorstki sposób bycia i mało ugody wobec innych; ambicja i władczość. Upodobanie do rzeczy mistycznych, tajemnych i ukrytych. Władca znaku: Mars.
Wygląd według Leo: średni wzrost, ciało krępe, dobrze osadzone, mocne i krzepkie; twarz kwadratowa lub szeroka, cera ciemna lub śniada; włosy ciemnobrązowe, zwykle szorstkie, kręcone, bujne i gęste; oczy ciemne, czasem szare, raczej małe, o bystrym spojrzeniu; chód „raczej wężowy”, falisty, zwłaszcza u kobiet. Leo zastrzega, że znak Księżyca i znak, w którym stoi władca ascendentu, „znacznie zmieniają” te opisy.
Źródło: Alan Leo, The Key to Your Own Nativity, Modern Astrology Office, Londyn 1920 i 1927 (ta sama paginacja); rozdz. I „The Ascendant and the Rising Sign”, s. 1–9. Sprawdzone 8.10.2026.
Wedyjska
Brihat Jataka (Varahamihira, VI w.)
W tradycji wedyjskiej ascendent (lagnę) liczy się w zodiaku gwiazdowym (ayanamsa Lahiri, dziś około 24°), więc znak bywa inny niż w zodiaku zachodnim, zwykle wcześniejszy. Tu: Skorpion (Vrischika).
Brihat Jataka nie opisuje osoby po znaku wschodzącym; podaje naturę znaku (rozdz. I) i obrazy trzech wschodzących dekanów, drekkan (rozdz. XXVII).
Skorpion (Vrischika): kształt: skorpion; część ciała Kalapuruszy (bóstwa czasu): narządy płciowe; władca: Mars; dzienny, wschodzi głową; dobroczynny, żeński, stały; strona świata: północ; upadek Księżyca (3°); rodzaj: jedyny znak „wielonożny”; kolor: złoty.
Dekany: „piękna kobieta, naga i bez ozdób, opuszczająca swoje miejsce, wychodząca na ląd po długiej podróży morskiej, z wężem owiniętym wokół nóg” (0–10°); „kobieta o ciele jak żółw albo dzban, pragnąca wygody swojego domu, z wężem owiniętym wokół ciała z powodu męża” (10–20°); „lew o szerokiej, płaskiej twarzy jak u żółwia, płoszący psy, jelenie, szakale i dziki w lesie, panujący nad krajem bogatym w drzewo sandałowe” (20–30°).
Źródło: Varahamihira, Brihat Jataka, VI w.; przekład N. Chidambaram Iyer, Madras 1885; rozdz. I, strofy 4–20 (z przypisami tłumacza); rozdz. XXVII „On the Drekkanas”. Sprawdzone 8.10.2026.