Chiński znak zodiaku 1912: Wodny Szczur

Rok 1912 to w kalendarzu chińskim rok Wodnego Szczura (壬子, Ren Zi). Zaczyna się 18 lutego 1912, a kończy 5 lutego 1913.

Wodny Szczur w skrócie

Zwierzę: Szczur, gałąź 子 (Zi)
Żywioł roku: Woda, pień 壬 (Ren), yang
Żywioł samego zwierzęcia: Woda
Rok cyklu sześćdziesięcioletniego: 49. (cykl od 1864 r.)
Chiński Nowy Rok: 18 lutego 1912
Ostatni dzień roku: 5 lutego 1913

Urodzeni w styczniu i lutym 1912 r.

Rok chiński nie zaczyna się 1 stycznia. Do 17 lutego 1912 r. trwał jeszcze rok Metalowej Świni: kto urodził się od 1 stycznia do 17 lutego, ma znak Metalowa Świnia. Od 18 lutego to już rok Wodnego Szczura.

Liczy się data urodzenia. Tak liczy też nasz kalkulator. Nowy Rok to dzień, w którym w Chinach zaczyna się miesiąc z nowiem; w 1912 r. nów był 18 lutego 1912, 07:08 czasu polskiego.

Cztery filary (BaZi) liczą rok inaczej: od Lichun, gdy Słońce dochodzi do 315° długości. W 1912 r. ta chwila wypada 5 lutego 1912, 05:17 czasu polskiego. Kto urodził się po tej chwili, ale przed 18 lutego, ma więc w czterech filarach już rok Wodnego Szczura (壬子), choć znak zodiaku jeszcze Metalowa Świnia. Wszystkie cztery filary policzysz w kalkulatorze horoskopu.

Daty chińskiego Nowego Roku w latach 1901–2100 zgadzają się dzień po dniu z tabelami Obserwatorium w Hongkongu. Godziny w czasie polskim, z czasem letnim, gdy obowiązywał.

Lata zwierzęcia: Szczur

Zwierzęta wracają co 12 lat, a to samo zwierzę z tym samym żywiołem co 60 lat.

Co mówi tradycja

Opisujemy, co mówią dawne i nowsze tradycje astrologiczne, ze źródłami. To nie są nasze przepowiednie ani porady. Fragmenty o zdrowiu, śmierci bliskich i małżeństwie pomijamy.

Chińska

Wang Chong (I w.)

Lata, tak jak miesiące, dni i godziny, liczy się w kalendarzu chińskim w cyklu sześćdziesięciu par: jednego z dziesięciu pni niebieskich i jednej z dwunastu gałęzi ziemskich. Gałąź daje zwierzę roku, a pień daje żywioł, z którym się je łączy.

Szczur, gałąź 子 (Zi): według Wang Chonga ta gałąź odpowiada wodzie, a jego zwierzęciem jest szczur.

Wang Chong przytacza pogląd, że zwierzęta zwalczają się tak jak ich żywioły: drewno pokonuje ziemię, więc tygrys pokonuje psa, wołu i owcę; woda pokonuje ogień, więc dzik pożera węża. Sam go odrzuca: „woda jest silniejsza od ognia, czemu więc szczur nie przegania konia?”, „metal jest silniejszy od drewna, czemu więc kogut nie zjada zająca?”.

Źródło: Wang Chong, Lun-heng, I w.; przekład Alfred Forke, cz. I, Lipsk–Londyn–Szanghaj 1907; cz. I, rozdz. IV „The Nature of Things (Wu-shih)”, s. 105–106. Sprawdzone 8.10.2026.