Chiński znak zodiaku 1905: Drewniany Wąż

Rok 1905 to w kalendarzu chińskim rok Drewnianego Węża (乙巳, Yi Si). Zaczyna się 4 lutego 1905, a kończy 24 stycznia 1906.

Drewniany Wąż w skrócie

Zwierzę
Wąż, gałąź 巳 (Si)
Żywioł roku
Drewno, pień 乙 (Yi), yin
Żywioł samego zwierzęcia
Ogień
Rok cyklu sześćdziesięcioletniego
42. (cykl od 1864 r.)
Chiński Nowy Rok
4 lutego 1905
Ostatni dzień roku
24 stycznia 1906

Urodzeni w styczniu i lutym 1905 r.

Rok chiński nie zaczyna się 1 stycznia. Do 3 lutego 1905 r. trwał jeszcze rok Drewnianego Smoka: kto urodził się od 1 stycznia do 3 lutego, ma znak Drewniany Smok. Od 4 lutego to już rok Drewnianego Węża.

Liczy się data urodzenia. Tak liczy też nasz kalkulator. Nowy Rok to dzień, w którym w Chinach zaczyna się miesiąc z nowiem; w 1905 r. nów był 4 lutego 1905, 12:30 czasu polskiego.

Cztery filary (BaZi) liczą rok inaczej: od Lichun, gdy Słońce dochodzi do 315° długości. W 1905 r. ta chwila wypada 4 lutego 1905, 12:39 czasu polskiego. Kto urodził się od 4 lutego do 4 lutego, godz. 12:39, ma więc znak Drewniany Wąż, ale w czterech filarach jeszcze rok Drewnianego Smoka (甲辰). Wszystkie cztery filary policzysz w kalkulatorze horoskopu.

Daty chińskiego Nowego Roku w latach 1901–2100 zgadzają się dzień po dniu z tabelami Obserwatorium w Hongkongu. Godziny w czasie polskim, z czasem letnim, gdy obowiązywał.

Lata zwierzęcia: Wąż

Zwierzęta wracają co 12 lat, a to samo zwierzę z tym samym żywiołem co 60 lat.

Co mówi tradycja

Opisujemy, co mówią dawne i nowsze tradycje astrologiczne, ze źródłami. To nie są nasze przepowiednie ani porady. Fragmenty o zdrowiu, śmierci bliskich i małżeństwie pomijamy.

Chińska

Wang Chong (I w.)

Lata, tak jak miesiące, dni i godziny, liczy się w kalendarzu chińskim w cyklu sześćdziesięciu par: jednego z dziesięciu pni niebieskich i jednej z dwunastu gałęzi ziemskich. Gałąź daje zwierzę roku, a pień daje żywioł, z którym się je łączy.

Wąż, gałąź 巳 (Si): według Wang Chonga ta gałąź odpowiada ogniowi, a jego zwierzęciem jest wąż.

Wang Chong przytacza pogląd, że zwierzęta zwalczają się tak jak ich żywioły: drewno pokonuje ziemię, więc tygrys pokonuje psa, wołu i owcę; woda pokonuje ogień, więc dzik pożera węża. Sam go odrzuca: „woda jest silniejsza od ognia, czemu więc szczur nie przegania konia?”, „metal jest silniejszy od drewna, czemu więc kogut nie zjada zająca?”.

Źródło: Wang Chong, Lun-heng, I w.; przekład Alfred Forke, cz. I, Lipsk–Londyn–Szanghaj 1907; cz. I, rozdz. IV „The Nature of Things (Wu-shih)”, s. 105–106. Sprawdzone 8.10.2026.