Chiński znak zodiaku 1917: Ognisty Wąż

Rok 1917 to w kalendarzu chińskim rok Ognistego Węża (丁巳, Ding Si). Zaczyna się 23 stycznia 1917, a kończy 10 lutego 1918.

Ognisty Wąż w skrócie

Zwierzę: Wąż, gałąź 巳 (Si)
Żywioł roku: Ogień, pień 丁 (Ding), yin
Żywioł samego zwierzęcia: Ogień
Rok cyklu sześćdziesięcioletniego: 54. (cykl od 1864 r.)
Chiński Nowy Rok: 23 stycznia 1917
Ostatni dzień roku: 10 lutego 1918

Urodzeni w styczniu i lutym 1917 r.

Rok chiński nie zaczyna się 1 stycznia. Do 22 stycznia 1917 r. trwał jeszcze rok Ognistego Smoka: kto urodził się od 1 stycznia do 22 stycznia, ma znak Ognisty Smok. Od 23 stycznia to już rok Ognistego Węża.

Liczy się data urodzenia. Tak liczy też nasz kalkulator. Nowy Rok to dzień, w którym w Chinach zaczyna się miesiąc z nowiem; w 1917 r. nów był 23 stycznia 1917, 08:40 czasu polskiego.

Cztery filary (BaZi) liczą rok inaczej: od Lichun, gdy Słońce dochodzi do 315° długości. W 1917 r. ta chwila wypada 4 lutego 1917, 09:57 czasu polskiego. Kto urodził się od 23 stycznia do 4 lutego, godz. 09:57, ma więc znak Ognisty Wąż, ale w czterech filarach jeszcze rok Ognistego Smoka (丙辰). Wszystkie cztery filary policzysz w kalkulatorze horoskopu.

Daty chińskiego Nowego Roku w latach 1901–2100 zgadzają się dzień po dniu z tabelami Obserwatorium w Hongkongu. Godziny w czasie polskim, z czasem letnim, gdy obowiązywał.

Lata zwierzęcia: Wąż

Zwierzęta wracają co 12 lat, a to samo zwierzę z tym samym żywiołem co 60 lat.

Co mówi tradycja

Opisujemy, co mówią dawne i nowsze tradycje astrologiczne, ze źródłami. To nie są nasze przepowiednie ani porady. Fragmenty o zdrowiu, śmierci bliskich i małżeństwie pomijamy.

Chińska

Wang Chong (I w.)

Lata, tak jak miesiące, dni i godziny, liczy się w kalendarzu chińskim w cyklu sześćdziesięciu par: jednego z dziesięciu pni niebieskich i jednej z dwunastu gałęzi ziemskich. Gałąź daje zwierzę roku, a pień daje żywioł, z którym się je łączy.

Wąż, gałąź 巳 (Si): według Wang Chonga ta gałąź odpowiada ogniowi, a jego zwierzęciem jest wąż.

Wang Chong przytacza pogląd, że zwierzęta zwalczają się tak jak ich żywioły: drewno pokonuje ziemię, więc tygrys pokonuje psa, wołu i owcę; woda pokonuje ogień, więc dzik pożera węża. Sam go odrzuca: „woda jest silniejsza od ognia, czemu więc szczur nie przegania konia?”, „metal jest silniejszy od drewna, czemu więc kogut nie zjada zająca?”.

Źródło: Wang Chong, Lun-heng, I w.; przekład Alfred Forke, cz. I, Lipsk–Londyn–Szanghaj 1907; cz. I, rozdz. IV „The Nature of Things (Wu-shih)”, s. 105–106. Sprawdzone 8.10.2026.