Chiński znak zodiaku 2002: Wodny Koń

Rok 2002 to w kalendarzu chińskim rok Wodnego Konia (壬午, Ren Wu). Zaczyna się 12 lutego 2002, a kończy 31 stycznia 2003.

Wodny Koń w skrócie

Zwierzę: Koń, gałąź 午 (Wu)
Żywioł roku: Woda, pień 壬 (Ren), yang
Żywioł samego zwierzęcia: Ogień
Rok cyklu sześćdziesięcioletniego: 19. (cykl od 1984 r.)
Chiński Nowy Rok: 12 lutego 2002
Ostatni dzień roku: 31 stycznia 2003

Urodzeni w styczniu i lutym 2002 r.

Rok chiński nie zaczyna się 1 stycznia. Do 11 lutego 2002 r. trwał jeszcze rok Metalowego Węża: kto urodził się od 1 stycznia do 11 lutego, ma znak Metalowy Wąż. Od 12 lutego to już rok Wodnego Konia.

Liczy się data urodzenia. Tak liczy też nasz kalkulator. Nowy Rok to dzień, w którym w Chinach zaczyna się miesiąc z nowiem; w 2002 r. nów był 12 lutego 2002, 08:41 czasu polskiego.

Cztery filary (BaZi) liczą rok inaczej: od Lichun, gdy Słońce dochodzi do 315° długości. W 2002 r. ta chwila wypada 4 lutego 2002, 01:24 czasu polskiego. Kto urodził się po tej chwili, ale przed 12 lutego, ma więc w czterech filarach już rok Wodnego Konia (壬午), choć znak zodiaku jeszcze Metalowy Wąż. Wszystkie cztery filary policzysz w kalkulatorze horoskopu.

Daty chińskiego Nowego Roku w latach 1901–2100 zgadzają się dzień po dniu z tabelami Obserwatorium w Hongkongu. Godziny w czasie polskim, z czasem letnim, gdy obowiązywał.

Lata zwierzęcia: Koń

Zwierzęta wracają co 12 lat, a to samo zwierzę z tym samym żywiołem co 60 lat.

Co mówi tradycja

Opisujemy, co mówią dawne i nowsze tradycje astrologiczne, ze źródłami. To nie są nasze przepowiednie ani porady. Fragmenty o zdrowiu, śmierci bliskich i małżeństwie pomijamy.

Chińska

Wang Chong (I w.)

Lata, tak jak miesiące, dni i godziny, liczy się w kalendarzu chińskim w cyklu sześćdziesięciu par: jednego z dziesięciu pni niebieskich i jednej z dwunastu gałęzi ziemskich. Gałąź daje zwierzę roku, a pień daje żywioł, z którym się je łączy.

Koń, gałąź 午 (Wu): według Wang Chonga ta gałąź odpowiada ogniowi, a jego zwierzęciem jest koń.

Wang Chong przytacza pogląd, że zwierzęta zwalczają się tak jak ich żywioły: drewno pokonuje ziemię, więc tygrys pokonuje psa, wołu i owcę; woda pokonuje ogień, więc dzik pożera węża. Sam go odrzuca: „woda jest silniejsza od ognia, czemu więc szczur nie przegania konia?”, „metal jest silniejszy od drewna, czemu więc kogut nie zjada zająca?”.

Źródło: Wang Chong, Lun-heng, I w.; przekład Alfred Forke, cz. I, Lipsk–Londyn–Szanghaj 1907; cz. I, rozdz. IV „The Nature of Things (Wu-shih)”, s. 105–106. Sprawdzone 8.10.2026.