Chiński znak zodiaku 1949: Ziemny Bawół

Rok 1949 to w kalendarzu chińskim rok Ziemnego Bawołu (己丑, Ji Chou). Zaczyna się 29 stycznia 1949, a kończy 16 lutego 1950.

Ziemny Bawół w skrócie

Zwierzę: Bawół, gałąź 丑 (Chou)
Żywioł roku: Ziemia, pień 己 (Ji), yin
Żywioł samego zwierzęcia: Ziemia
Rok cyklu sześćdziesięcioletniego: 26. (cykl od 1924 r.)
Chiński Nowy Rok: 29 stycznia 1949
Ostatni dzień roku: 16 lutego 1950

Urodzeni w styczniu i lutym 1949 r.

Rok chiński nie zaczyna się 1 stycznia. Do 28 stycznia 1949 r. trwał jeszcze rok Ziemnego Szczura: kto urodził się od 1 stycznia do 28 stycznia, ma znak Ziemny Szczur. Od 29 stycznia to już rok Ziemnego Bawołu.

Liczy się data urodzenia. Tak liczy też nasz kalkulator. Nowy Rok to dzień, w którym w Chinach zaczyna się miesiąc z nowiem; w 1949 r. nów był 29 stycznia 1949, 03:42 czasu polskiego.

Cztery filary (BaZi) liczą rok inaczej: od Lichun, gdy Słońce dochodzi do 315° długości. W 1949 r. ta chwila wypada 4 lutego 1949, 04:23 czasu polskiego. Kto urodził się od 29 stycznia do 4 lutego, godz. 04:23, ma więc znak Ziemny Bawół, ale w czterech filarach jeszcze rok Ziemnego Szczura (戊子). Wszystkie cztery filary policzysz w kalkulatorze horoskopu.

Daty chińskiego Nowego Roku w latach 1901–2100 zgadzają się dzień po dniu z tabelami Obserwatorium w Hongkongu. Godziny w czasie polskim, z czasem letnim, gdy obowiązywał.

Lata zwierzęcia: Bawół

Zwierzęta wracają co 12 lat, a to samo zwierzę z tym samym żywiołem co 60 lat.

Co mówi tradycja

Opisujemy, co mówią dawne i nowsze tradycje astrologiczne, ze źródłami. To nie są nasze przepowiednie ani porady. Fragmenty o zdrowiu, śmierci bliskich i małżeństwie pomijamy.

Chińska

Wang Chong (I w.)

Lata, tak jak miesiące, dni i godziny, liczy się w kalendarzu chińskim w cyklu sześćdziesięciu par: jednego z dziesięciu pni niebieskich i jednej z dwunastu gałęzi ziemskich. Gałąź daje zwierzę roku, a pień daje żywioł, z którym się je łączy.

Bawół, gałąź 丑 (Chou): według Wang Chonga ta gałąź odpowiada ziemi, a jego zwierzęciem jest wół (u nas zwykle Bawół).

Wang Chong przytacza pogląd, że zwierzęta zwalczają się tak jak ich żywioły: drewno pokonuje ziemię, więc tygrys pokonuje psa, wołu i owcę; woda pokonuje ogień, więc dzik pożera węża. Sam go odrzuca: „woda jest silniejsza od ognia, czemu więc szczur nie przegania konia?”, „metal jest silniejszy od drewna, czemu więc kogut nie zjada zająca?”.

Źródło: Wang Chong, Lun-heng, I w.; przekład Alfred Forke, cz. I, Lipsk–Londyn–Szanghaj 1907; cz. I, rozdz. IV „The Nature of Things (Wu-shih)”, s. 105–106. Sprawdzone 8.10.2026.