Chiński znak zodiaku 1919: Ziemna Koza

Rok 1919 to w kalendarzu chińskim rok Ziemnej Kozy (己未, Ji Wei). Zaczyna się 1 lutego 1919, a kończy 19 lutego 1920.

Ziemna Koza w skrócie

Zwierzę: Koza, gałąź 未 (Wei)
Żywioł roku: Ziemia, pień 己 (Ji), yin
Żywioł samego zwierzęcia: Ziemia
Rok cyklu sześćdziesięcioletniego: 56. (cykl od 1864 r.)
Chiński Nowy Rok: 1 lutego 1919
Ostatni dzień roku: 19 lutego 1920

Urodzeni w styczniu i lutym 1919 r.

Rok chiński nie zaczyna się 1 stycznia. Do 31 stycznia 1919 r. trwał jeszcze rok Ziemnego Konia: kto urodził się od 1 stycznia do 31 stycznia, ma znak Ziemny Koń. Od 1 lutego to już rok Ziemnej Kozy.

Liczy się data urodzenia. Tak liczy też nasz kalkulator. Nowy Rok to dzień, w którym w Chinach zaczyna się miesiąc z nowiem; w 1919 r. nów był 1 lutego 1919, 01:07 czasu polskiego.

Cztery filary (BaZi) liczą rok inaczej: od Lichun, gdy Słońce dochodzi do 315° długości. W 1919 r. ta chwila wypada 4 lutego 1919, 22:39 czasu polskiego. Kto urodził się od 1 lutego do 4 lutego, godz. 22:39, ma więc znak Ziemna Koza, ale w czterech filarach jeszcze rok Ziemnego Konia (戊午). Wszystkie cztery filary policzysz w kalkulatorze horoskopu.

Daty chińskiego Nowego Roku w latach 1901–2100 zgadzają się dzień po dniu z tabelami Obserwatorium w Hongkongu. Godziny w czasie polskim, z czasem letnim, gdy obowiązywał.

Lata zwierzęcia: Koza

Zwierzęta wracają co 12 lat, a to samo zwierzę z tym samym żywiołem co 60 lat.

Co mówi tradycja

Opisujemy, co mówią dawne i nowsze tradycje astrologiczne, ze źródłami. To nie są nasze przepowiednie ani porady. Fragmenty o zdrowiu, śmierci bliskich i małżeństwie pomijamy.

Chińska

Wang Chong (I w.)

Lata, tak jak miesiące, dni i godziny, liczy się w kalendarzu chińskim w cyklu sześćdziesięciu par: jednego z dziesięciu pni niebieskich i jednej z dwunastu gałęzi ziemskich. Gałąź daje zwierzę roku, a pień daje żywioł, z którym się je łączy.

Koza, gałąź 未 (Wei): według Wang Chonga ta gałąź odpowiada ziemi, a jego zwierzęciem jest owca (u nas zwykle Koza).

Wang Chong przytacza pogląd, że zwierzęta zwalczają się tak jak ich żywioły: drewno pokonuje ziemię, więc tygrys pokonuje psa, wołu i owcę; woda pokonuje ogień, więc dzik pożera węża. Sam go odrzuca: „woda jest silniejsza od ognia, czemu więc szczur nie przegania konia?”, „metal jest silniejszy od drewna, czemu więc kogut nie zjada zająca?”.

Źródło: Wang Chong, Lun-heng, I w.; przekład Alfred Forke, cz. I, Lipsk–Londyn–Szanghaj 1907; cz. I, rozdz. IV „The Nature of Things (Wu-shih)”, s. 105–106. Sprawdzone 8.10.2026.