Chiński znak zodiaku 1956: Ognista Małpa

Rok 1956 to w kalendarzu chińskim rok Ognistej Małpy (丙申, Bing Shen). Zaczyna się 12 lutego 1956, a kończy 30 stycznia 1957.

Ognista Małpa w skrócie

Zwierzę: Małpa, gałąź 申 (Shen)
Żywioł roku: Ogień, pień 丙 (Bing), yang
Żywioł samego zwierzęcia: Metal
Rok cyklu sześćdziesięcioletniego: 33. (cykl od 1924 r.)
Chiński Nowy Rok: 12 lutego 1956
Ostatni dzień roku: 30 stycznia 1957

Urodzeni w styczniu i lutym 1956 r.

Rok chiński nie zaczyna się 1 stycznia. Do 11 lutego 1956 r. trwał jeszcze rok Drewnianej Kozy: kto urodził się od 1 stycznia do 11 lutego, ma znak Drewniana Koza. Od 12 lutego to już rok Ognistej Małpy.

Liczy się data urodzenia. Tak liczy też nasz kalkulator. Nowy Rok to dzień, w którym w Chinach zaczyna się miesiąc z nowiem; w 1956 r. nów był 11 lutego 1956, 22:38 czasu polskiego, czyli w Polsce jeszcze poprzedniego dnia.

Cztery filary (BaZi) liczą rok inaczej: od Lichun, gdy Słońce dochodzi do 315° długości. W 1956 r. ta chwila wypada 4 lutego 1956, 21:12 czasu polskiego. Kto urodził się po tej chwili, ale przed 12 lutego, ma więc w czterech filarach już rok Ognistej Małpy (丙申), choć znak zodiaku jeszcze Drewniana Koza. Wszystkie cztery filary policzysz w kalkulatorze horoskopu.

Daty chińskiego Nowego Roku w latach 1901–2100 zgadzają się dzień po dniu z tabelami Obserwatorium w Hongkongu. Godziny w czasie polskim, z czasem letnim, gdy obowiązywał.

Lata zwierzęcia: Małpa

Zwierzęta wracają co 12 lat, a to samo zwierzę z tym samym żywiołem co 60 lat.

Co mówi tradycja

Opisujemy, co mówią dawne i nowsze tradycje astrologiczne, ze źródłami. To nie są nasze przepowiednie ani porady. Fragmenty o zdrowiu, śmierci bliskich i małżeństwie pomijamy.

Chińska

Wang Chong (I w.)

Lata, tak jak miesiące, dni i godziny, liczy się w kalendarzu chińskim w cyklu sześćdziesięciu par: jednego z dziesięciu pni niebieskich i jednej z dwunastu gałęzi ziemskich. Gałąź daje zwierzę roku, a pień daje żywioł, z którym się je łączy.

Małpa, gałąź 申 (Shen): według Wang Chonga ta gałąź ma za zwierzę małpę, a za żywioł metal.

Wang Chong przytacza pogląd, że zwierzęta zwalczają się tak jak ich żywioły: drewno pokonuje ziemię, więc tygrys pokonuje psa, wołu i owcę; woda pokonuje ogień, więc dzik pożera węża. Sam go odrzuca: „woda jest silniejsza od ognia, czemu więc szczur nie przegania konia?”, „metal jest silniejszy od drewna, czemu więc kogut nie zjada zająca?”.

Źródło: Wang Chong, Lun-heng, I w.; przekład Alfred Forke, cz. I, Lipsk–Londyn–Szanghaj 1907; cz. I, rozdz. IV „The Nature of Things (Wu-shih)”, s. 105–106. Sprawdzone 8.10.2026.